تنگه واشی

نوع برنامه : کوهپیمایی

عنوان برنامه : پیمایش تنگه واشی و دیدار از آبشار ساواشی

زمان برنامه : 11 و 12 تیر ماه 1388

حاضرین : آقایان امیر عباس محمودی ، حسین خضریان ، آرش اختری ، علی بهراد ، سیاوش یالپانیان ، مجتبی هجرانی

منطقه اجرای برنامه : فیروزکوه

سرپرست برنامه : امیر عباس محمودی

صبح روز پنج شنبه 11 تیرماه به همراه سایر اعضای تیم با یک دستگاه خودرو از طریق جاده ساوه و سپس هراز و از آنجا به سمت فیروزکوه حرکت می کنیم .

حدود پنج کیلو متری فیروز کوه در سمت چپ جاده یک فرعی باریک با یک تابلو مسیر تنگه را از کنار بیمارستانی به نام امام خمینی ما را به سوی تنگه رهنمون می سازد . حدود نه کیلومتر مسیر آسفالته تا روستایی به نام جلیزجند را طی می کنیم و سپس حدود دو کیلومتر نیز در امتداد آن جاده ای شوسه قرار دارد که از میان باغات می گذرد . به ابتدای تنگه می رسیم . جایی که به همت شهرداری پارکینگی  در آن احداث گردیده و دارای سرویس بهداشتی است . ماشین را در پارکینگ پارک کرده و پس از تقسیم بارها ی مشترک و حدود 10 دقیقه کوهپیمایی وارد تنگه می شویم .

داخل تنگه را می بایست در رود خانه ای که عمیق ترین نقاط آن تا بالای زانو می رسد طی کرد.در نیمه اول برروی دیوار سمت راست به کتیبه ای برخورد می کنیم با ابعاد حدود 4 در 4 متر که از زمان قاجاریه بر جا مانده است . زمان دقیق نقش نمودن کتیبه که نمایی از صحنه های شکار فتحعلی شاه قاجار و نزدیکان اوست حدود 190 سال پیش است و در جایی حکاکی گشته است که از فرسایش در امان مانده است .

مسیر داخل تنگه در کل روز حدود دو ساعت آفتاب به آن می تابد و در مابقی ساعات روز سایه است .

 پس از حدود 30 دقیقه پیمایش داخل آب در تنگه اول وارد دشتی بسیار زیبا با پوشش گیاهی متنوع می شویم که گیاه گلپر و رازیانه گونه گیاهی غالب آن است . این دشت فاقد امکان آنتن دهی تلفن همراه می باشد.

شب را بابرپایی چادرها در این دشت سپری می کنیم و صبح پس از صرف صبحانه و حدود 20 دقیقه راهپیمایی وارد تنگه دوم می شویم.

 این تنگه نیز رودخانه ای در کف خود جاری دارد. تفاوت تنگه دوم با تنگه اول در این است که تنگه دوم عریض تر است و میزان آب آن کمتر.پس از حدود 30 دقیقه پیمایش مسیر داخل تنگه دوم به آبشار زیبایی به نام ساواشی می رسیم که حدوداً 6 متر ارتفاع دارد و دارای یک حوضچه زیبا است.

 درادامه با طی حدوداً 15 دقیقه مسیری با شیب نسبتاً تند به دشتی کم وسعت که بسیار زیبا و سرسبز است وارد می شویم . در تمام اطراف این مکان(تنگه اول و دوم) دیواره هایی با ارتفاع حدود 100 متر با سنگهای آهکی سر بر آسمان ساییده اند. در تمام طول مسیر چشمه ای وجود ندارد و تنها محل تامین آب شرب ،آب رودخانه است که می بایست در نوشیدن آن دقت کافی را به لحاظ عاری بودن از آلودگی نمود. جهت حرکت مادر طی مسیر عمدتاً به سمت شمال و شمال غرب است . سپس طول مسیر را به سمت پایین بر می گردیم.

خیل مردم طبیعت دوست برای دیدن منطقه وارد تنگه شده اند و این باعث کندی حرکت ما می شود.

پس از رسیدن به پارکینگ با خودرو به سمت همدان عازم می شویم.

تقدیم به همه کوهنوردهای با صفا

آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد ؟؟؟

آزادی خود ماه است که او را پایبند می کند......

در نگاه کسانی که معنی پرواز را نمی فهمند هر چه اوج بگیری کوچکتر می شوی...