سرپرست برنامه:امیر حسین قویمی

در روزهای دوازدهم  و سیزدهم اردیبهشت ماه هشتاد و هفت (پنجشنبه و جمعه)  تعداد  بیست و سه نفر از اعضای گروه سامان به سرپرستی آقای امیر عباس محمودی برنامه گلگشت به منطقه اورامانات را انجام دادند .

ساعت 6 صبح روز پنجشنبه میدان دانشگاه( جهاد) شهر همدان محل اجتماع بچه ها بود . برای این سفر دو مینی بوس در نظر گرفته شده بود . که تا بچه ها جمع و جور شدند مینی بوس ها هم رسیدند  و ساعت 6:30 حرکت کردیم . قبل از اینکه به قروه برسیم صبحانه را  توی ماشین خوردیم و حدود ساعت 11 هم به سنندج رسیدیم . در سنندج بعلت خرابی یکی از مینی بوسها نیم ساعت توقف کردیم  که چون هر لحظه امکان داشت که ماشین درست بشود  ، مجبور شدیم تمام مدت را توی ماشین منتظر  بمانیم . بعد از آن به راه افتادیم و نزدیکی های ساعت یک و نیم  بود که  بعد از عبور از سه راه حزب الله برای ناهار متوقف شدیم که حدودا یک ساعت و نیم  طول کشید . و بعد از ناهار مسیرمان را به  سمت روستای اورامان تخت ادامه دادیم  .  البته چند بار بین راه توقف کردیم و از هر چه که می شد عکس بگیریم ؛ گرفتیم .  ساعت پنج و نیم هم به روستای اورامان تخت رسیدیم  . و بعد از اینکه از مزار پیر شالیار دیدن کردیم  متوجه شدیم که فردا ( آخرین جمعه قبل از پانزدهم اردیبهشت) در اورامان تخت برگزاری مراسم "کمسای" است . و به علت زیاد بودن مسافران که از سراسر ایران برای تماشا و شرکت در مراسم آمده بودند نتوانستیم از مدرسه ی روستا  برای شب ماندن استفاده کنیم . بالاخره در زمین تختی که بالای مدرسه بود و مشرف به روستا واقع شده بود چادر زدیم. عده ای از  بچه ها همان موقع به کوهی که بالای سر روستا بود و بقایای قلعه ی قدیمی روستا در بالای آن هنوز پابرجا بود رفتند . که مسیر رفت و  برگشت به آن کوه با احتساب نیم ساعت استراحت بالای قله آن  حدودا یک ساعت و پانزده دقیقه طول کشید   .    

بعد از شام هم آتشی افروختیم و تا پاسی از شب را با هم در کنار آتش سپری کردیم . فردا هفت صبح بیدار باش بود و بعد از خوردن صبحانه و گشت و گذار مختصر عده ای از بچه ها ساعت نه راه افتادیم . اما جاده باریک  روستا بعلت برگزاری مراسم کمسای بسیار شلوغ شده بود .  و به همین علت حدود ساعت ده بود که از روستا خارج شدیم. پس از خروج از روستا  برای برگشت مسیر پاوه و کرمانشاه در نظر گرفته شده بود .  از اورامان تا پاوه جاده کوهستانی و پیچ در پیچ زیبایی بود که حدود سی کیلومتر ارآن خاکی بود. ناهار را درست جلوی غار غوری قلعه خوردیم ولی  بعلت کمبود وقت برنامه نتوانستیم غار را ببینیم . ساعت شش هم به کرمانشاه رسیدیم و ساعت نه شب  هم درست همانجایی که سوار شده بودیم پیاده شدیم .                                             

 اورامانات نام منطقه ای در کردستان ایران و عراق است . که از شرق با شهر سنندج ، از غرب با شاره زور ، از جنوب با جوا نرود و كرمانشاه و از شمال با شهر مريوان هم مرز مي باشد . از نظر جغرافیایی منطقه اورامانات را به سه بخش اورامان تخت ، اورامان لهون و اورامان ژاورود تقسیم کرده اند . بخش اورامان تخت شامل اورامان تخت ، کماله ، رودبر ، ویسیان ، سرپیر است و  مرکز آن هم روستای اورامان تخت است که به هزار ماسوله نیز مشهور است . بخش اورامان لهون که شامل نوسود ، پاوه ، جوانرود ، است و  مرکز آن در گذشته نوسود بوده و اکنون پاوه است. بخش اورامان ژاورود هم  شامل روستاهای آويهنگ، هويه، يساران، تهوير، شيان، تنگی سر، نجی، ساليان، ژان، نسنار،  پایگلان، چشميدر، بوريدر، اسپريز، ژنين، آريان، گواز، سرريز  است .

روستای اورامان تخت در جنوب شهرستان مریوان و شمال شهرستان پاوه واقع  است . و فاصله روستا از هر دو شهرستان هفتاد و پنج کیلومتر می باشد .  دین کنونی مردم روستا  اسلام (سنی) است و به زبان اورامی (هورامی) صحبت می کنند . لباس مردان اورامانی شامل چوخه و رانک (که هر دو ساخته شده از موی بز هستند ) ، پانتول ، ملکی شال ، دستار، فرنجی (فرجی ،  پستک) ،  کله بال است و پوشش زنانش را جانی، کلنجه ، شال ، کلاه ،  کلله تشکیل می دهد که همه ی آنها  در همان روستا تولید می شود و علاوه بر آن می توان از گلیم، سجاده، نمد ،سبد، گیوه (کلاش : نوعی کفش ساخته شده از روده گوسفند و چرم گاو و نخ که هوا به داخل آن نفوذ می کند) ، ظروف چوبی و  مرس (نوعي پارچه پشمي به نام جهت دوخت لباس محلي مردانه استفاده می شود) بعنوان صنایع دستی روستا نام برد. مردم اورامانات معتقدند اورامان تخت زمانى شهر بزرگی بوده و مركزيتى خاص داشته است  و به همين دليل از آن به عنوان تخت يا مركز (حكومت) منطقه ی اورامانات ياد مى كرده اند .

 برای واژه اورامان (هورامان ، هه ورامان) معانی و ریشه های متفاوتی ذکر کرده اند  . یکی از آنها هورامان را  ترکیب دو واژه ی " اهورا " و " مان " و  به معنای خانه ی اهورایی دانسته و دیگری هورامان را  ترکیب دو واژه ی " هور " و " امان " و  به معنای جایگاه  خورشید گفته است و همچنین گفته اند  که " هه‌ورامان " ترکیب سه واژه ی "هه‌و (بلندی)"  و " رام (نیرو بخش ، آرامش بخش)"   و "ان (پسوند جمع) " است و به معنای بلندی های آرامش بخش می باشد . دکتر فریدون جنیدی هم ریشه کلمه  "هه و رامان" را واژه اوستایی " ئورومون " (متشکل از دو واژه ی" ئورو" به معنای سرزمین و "مون" به معنای پیروز ) به معنای سرزمین پیروز می داند .  

و در پایان با تشکر از زحمات سرپرست برنامه آقای امیر عباس محمودی

روابط عمومي گروه كوهنوردي سامان

     RSS