گروه کوهنوردی سامان

طناب ها چرا و چگونه آزمایش می شوند؟

1. تک طناب ها و طناب های دو قلو هر دو با وزنه 80 كيلوگرمي که تک طناب بر روی یک رشته و طناب دو قلو بر روی هر دو رشته مورد آزمایش قرار می گیرند و تک طناب باید حداقل 5 سقوط متوالی را مهار کند ، طناب دوقلو با هر دو رشته می بایستی حداقل 12 سقوط پی در پی را مهار کند و برای هر دو گونه این طناب ها نیروی ضربه در نخستین مهار سقوط باید کمتر از 12kN باشد.

1.1. چرا 80 کیلو گرم ؟ زیرا 80 كيلوگرم میانگین وزن انسان به همراه ابزار است.

1.2. چرا 12 کیلو نیوتن ؟ زیرا 12 كيلو نيوتن برابر حداکثر نیرویی است كه بدن انسان هنگام مهار سقوط می تواند آنرا تحمل کند. (حداکثر نیروی پذیرفته شده برای باز شدن چتر نجات !!)

2. نیم طناب ها با وزنه 55 كيلوگرمي بر روی یک رشته آزمایش می شوند و می بایستی حداقل 5 سقوط پی در پی را مهار کنند و نیروی ضربه در نخستین مهار سقوط باید کمتر از 8kN باشد.
چرا 55 کیلوگرم ؟

زیرا طنابی که 5 سقوط پی در پی را با وزنه 55kg مهار کند در عمل میتواند 2 سقوط پی در پی را با وزنه 80kg مهار کند. درنتیجه این طناب به عنوان نیم طناب دارای ایمنی کافی بوده زیرا هیچ گاه از یک رشته آن به تنهائی استفاده نمی شود.

چرا 8 کیلو نیوتن ؟

زیرا در تدوین استاندارد و روش آزمایش نیم طنابها خطایی وجود دارد ، در نتیجه برای محدود کردن نیرو ضریه به 12kN وقتی که نیم طناب ها را مشابه طناب های دو قلو (هر دو رشته با هم) آزمایش می کنیم یک نیم طناب با نیروی ضربه 8kN وقتی مشابه طناب دوقلو آزمایش شود ، دارای نیروی ضربه 13.5kN است که این نیرو از حد مقاومت بدن انسان بیشتر است! لذا نیم طناب ها را با وزنه 55kg بر روی تک رشته آزمایش می کنند و نیروی ضریه باید به 7kN محدود شود!

چگونه از یک نیم طناب استفاده کنیم ؟

آیا لازم است هر دو رشته ، یا یکی را به میانی ها بیاندازیم ؟

اگر بر روی میانی های نامطمئن صعود می کنید ( کیل ، میخ ، پیچ یخ ، فرند و غیره ) باید رشته ها را از هم جدا کنید تا نیروی ضربه را کاهش دهید. در نتیجه نیروی ضربه بطور قابل ملاحظه ای روی یک رشته بر خلاف دو رشته کاهش می یابد بعلاوه تفکیک رشته ها شکست طناب را کاهش داده و به طناب این امکان را می دهد که در تمام طول خود به جذب انرژی و در نتیجه کاهش نيروی ضربه بپردازد.
در صورت انداختن هر دو رشته طناب به یک ميانی چه می شود ؟ نیروی ضربه بین 20 تا 25 درصد بر روی بالاترین کارابین افزایش می یابد.
اگر بر روی حمایت های میانی مطمئن ( رول و غیره ) صعود کنید باز هم احتیاج به تفکیک رشته ها است ؟

اغلب غیر ضروری است. زیرا معمولا کارابین ها در یک امتداد می باشند ( برای کاهش شکست طناب از اسلینگ های بلند استفاده کنید). ضمنا با توجه به ایمنی بالای این گونه میانی ها انداختن هر دو رشته طناب با هم به داخل یک کارابین برای کمک به مقاومت طناب در قبال سقوط های مکرر خالی از فایده نخواهد بود.
در صورت آزمایش کردن یک نیم طناب با وزنه 80 کیلوگرمی بر روی یک رشته نیروی ضربه چه خواهد بود؟

حدود 25 درصد بیشتر از نتیجه آزمایش با وزنه 55kg

|+| نوشته شده توسط گروه سامان در سه شنبه سی ام بهمن 1386 و ساعت 22:39 |

واژه یخ زدگی به جای سرمازدگی

آسیبهای ناشی از سرما:
سرما باعث بروز دو مشکل عمده برای انسان میشود.یکی کاهش دمای عمومی بدن که به آن هیپوترمیا(hypothermia) می گویند. و دیگری در معرض سرما قرار گرفتن قسمتی از بدن است که به آن فروست بایت(frost bite) گفته می شود.
هیپوترمیا (hypothermia) یک بیماری عمومی ( سیستمیک) است. که بدنبال کاهش دمای بدن باعث آسیب به همه ارگانهای بدن و اختلال کارکرد آنها میشود. این وضعیت در صورت پیشرفت و عدم درمان می تواند باعث مرگ انسان شود. درمان در این حالت شامل گرم کردن و مواظبت دقیق از فرد آسیب دیده است .
فروست بایت(frost bite) یک بیماری موضعی است. که بدنبال در معرض سرما قرار گرفتن قسمتی از بدن ایجاد میشود.و باعث یخ زدن قسمتی از بدن میشود. این بیماری در صورت پیشرفت و عدم درمان باعث قطع عضو می شود. درمان در این حالت شامل مواظبت از عضو آسیب دیده است .فروست بایت(frost bite) در صورتیکه به همراه هیپوترمیا (hypothermia) نباشد اختلالی در و ضعیت کلی بدن ایجاد نمیکند.
اما در ترجمه فارسی بسیار دیده و شنیده ایم که این دو واژه به یک نام ترجمه می شوند. مثلا هم فروست بایت (frost bite) و هم هیپوترمیا (hypothermia) را سرما زدگی ترجمه میکنیم. و اینچنین باعث سر درگمی خواننده و یا شنونده می شویم.
به جمله زیر دقت کنید:
...او تا زانو در برف فرو رفته بود وبه سختی راه می رفت. او بشدت دچار سرمازدگی شده بود...
آیا او دچار فروست بایت(frost bite) انگشتان پا شده بود. یعنی از نظر بدنی سالم بود اما در پاهایش دچار مشکل شده بود. یا درگیر هیپوترمیا (hypothermia) شده بود و در آستانه مرگ قرار داشت؟
می بینید که این دو واژه چه قدر متفاوت هستند و ترجمه دقیق آنها چقدر مهم است.
اما معنی این دو واژه :
hypothermia :
این واژه از دو قسمت تشکیل شده است.
hypo : کمبود ـ کاهش ـ کاهش مرضی (دورلند).
thermia : دما ـ ( در اینجا دمای بدن ) (دورلند).
و خود کلمه hypothermia به معنای کم بودن غیر طبیعی حرارت بدن است (دورلند).
hypothermia: condition of having an abnormaly low body tempreture -oxford
.بهترین ترجمه برای این کلمه همان سرماز دگی است. همان طور که افزایش غیر طبیعی دمای بدن (hyperthermia ) را گرما زدگی می گوییم .
پس : hypothermia = سرمازدگی
frostbite :
این وازه نیز دو قسمت دارد.
bite : گزیدن ـ نیش زدن( آریانپور ). که ما در فارسی از آن به "زدن " تعبیر میکنیم. همانطور که scorpionbite را عقرب زدگی میگوییم (scorpion:عقرب).
frost : رسوبی شبیه شبنم یخ زده ـ (دورلند). شبنم یخ زده ـ سرماریزه ـ یخ بندان ـ برفک (آریان پور)
frost: weather condition in which the tempreture falls below freezing point.(وضعیت اب هواییی که دما به زیر نقطه انجماد سقوط میکند).(oxford).
و خود واژه frostbite بمعنی ضایعه وارده به بافتها بعلت اثر سرما بر آنها است (دورلند) .
frostbite:injery to the body esp fingers toes ears etc. causesed by extreme cold
(آسیب به بدن بخصوص به انگشتان دست و پا و گوشها و غیره به علت سرمای بیش از حد)(oxford)
بهترین ترجمه برای این واژه نیز یخ زدگی میباشد.
پس : frostbite = یخ زدگی
________________________________________
البته ذکر این نکته هم لازم است که در فرهنگ لغات عمومی انگلیسی به فارسی هم متاسفانه گاه تفاوت این دو واژه لحاظ نشده است. که نمیتواند درست باشد . اما در منابع تخصصی پزشکی و کوهنوردی ودر زبان انگلیسی به خو بی این دو از هم جدا شده اند لذا از این پس این دو واژه را در جای اصلی خود وبا معنی و ترجمه فارسی درست بکار ببرید.
________________________________________
سرمازدگی ـ hypothermia ـ کاهش غیر طبیعی دمای بدن.
________________________________________
یخ زدگی ـ frostbite ـ آسیب موضعی بخشی از بدن.
________________________________________
پس مثلا گفتن این جمله غلط است :..و انگشتان پایش را بعلت سرمازدگی از دست داده بود.و باید بگوییم که انگشتان پایش را به علت یخ زدگی از دست داده بود.
منابع:
oxford advanced learners dictionary/1994/4th edition
فرهنگ دانشگاهی انگلیسی ـ فارسی /آریان پور عباس /انتشارات امیرکبیر/چاپ شانزدهم/۱۳۷۶
فرهنگ پزشکی انگلیسی ـ فارسی/ویلیامز الکساندرنیومن دورلند/ترجمه هوشمند ویزه ـ محمد/نشر کلمه/۱۳۷۰ـ

۱۹۹۱

گردآوری: دكتر فريد عباسی

|+| نوشته شده توسط گروه سامان در جمعه بیست و ششم بهمن 1386 و ساعت 14:36 |

گم شدن در کوه

اگر گم شدید چکار باید بکنید؟

توقف کنید

اگر دریافتید که مسیر را گم کرده اید و دارید داخل بوته زار یا جنگل راه می روید و یا در کولاک و برف گیر کرده اید ( دید کم به علت ابرها / برف درحال وزیدن / مه ) , از این فکر بیرون بروید که امیدوارانه به جلو حرکت کنید.توقف کنید.کمی صبر کنید. به اطراف نگاه کنید و به صداها گوش کنید.

ازهمدیگر جدا نشوید

گروه های دو یا چند نفره به ندرت بطور خطرناکی گم می شوند به شرطی که همراه هم باشند. کسی را برای جستجو به جلو نفرستید... در عوض فردی را به عنوان عقب نگهدار بگمارید تا دنبال افراد جا مانده باشد.

فریاد بزنید

اگر از گروه تان جدا افتاده اید , وحشت زده نشوید. در تمام جهات فریاد بزنید ( یا از سوت استفاده کنید) و بعد به جواب این صداها گوش دهید.

نقشه را بیرون بیاورید

به نقشه نگاهی بیندازید و ببینید آیا می توانید محل خود را تخمین بزنید.برای یافتن نشانه ها به اطراف نگاه کنید: قله های بزرگ , بزرگراه ها , نهرها یا برآمدگی ها.با استفاده از قطب نما مسیر یابی کنید ( و اگر نحوه استفاده از آن را نمی دانید از موقعیت خورشید و یا روشنایی آسمان استفاده کنید).اگر این روش جواب نداد , سعی کنید به آخرین باری فکر کنید که شما یا گروه تان بدرستی محل دقیق شما را می دانستند. اگر این مکان نسبتا نزدیک است –تقریبا یک ساعت – همان مسیر را برگردید و سعی کنید به مسیر برگردید. اگر این محل ساعت ها عقب است یا وضعیت زمین طوری است که برگشتن را بسیار دشوار ساخته , با احتیاط به جلو حرکت کنید و یک چشمتان به نشانه ها باشد. در بوته های پر پشت , برف یا کولاک با احتیاط جلو بروید – چون نمی خواهید قوزک پایتان در برود یا روی سنگ بیفتید.

محل خود را علامت گذاری کنید

سنگ ها را روی هم بچینید ؛ شاخه ها را به همدیگر گره بزنید , چوبی را در برف فرو کنید یا از نوار پارچه ای استفاده کنید ( اگر همراهتان باشد ) .حال تمام جهات را جستجو کنید و هر بار به محلی که علامت گذاشته اید برگردید.به جستجوی خود برای علامت های مسیر یا نشانه هایی که به جهت یابی موقعیت شما کمک می کنند ادامه دهید. اگر از مسیرتان نسبتا مطمئن هستید , در حالی که به جلو حرکت می کنید گه گاه علامت هایی را بگذارید. این کار مانع از این می شود که بی هدف دور خود بچرخید و ممکن است به دیگران کمک کند که مسیر شما را دنبال کنند.

اگر پس از تاریکی گم شوید

قبل از اینکه هوا تاریک شود با پیدا کردن آب , هیزم و سر پناه برای شب آماده شوید. لباس های اضافی خود را بپوشید و غذایی بخورید تا خود را گرم نگهدارید. سرپناهی را جستجو کنید که از باد یا آب مصون باشد و بدور از خطر سقوط بهمن یا ریزش سنگ باشد( در داخل آب راهه شیب دار نروید).اگر در برف هستید حفره کوچکی برای خود درست کنید. در ارتفاعات پایین تر از شاخه های خشک برای عایق کاری استفاده کنید.کوله پشتی خود را خالی کنید و پایتان را داخل آن قرار دهید. آتشی درست کنید تا نشانه ای باشد برای کسانی که بدنبال شما هستند. سعی کنید برای بالا بردن روحیه و احتمالا شنیدن دیگران آواز بخوانید. خود را مشغول نگهدارید؛ احتمالا صبح روز بعد شما را پیدا خواهند کرد.

منبع :www.mountaineers.org

مترجم: فریدون شیرمحمدلی

|+| نوشته شده توسط گروه سامان در جمعه بیست و ششم بهمن 1386 و ساعت 14:29 |

business article