تبليغاتX
گروه کوهنوردی سامان <
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
اخلاق كوهنوردي
 
با يد ببينيم براي چه به كوه ميرويم در كوه و بيابان بدنبال چه ميگرديم براي چه اين همه خود را خسته ميكنيم عرق ميريزيم در زمستان گاهي اوقات تا كمر در برف فرو ميرويم و بعضا خيلي از خطر ات را بجان ميخريم و تا سر حد مرگ با طبيعت دست وپنجه نرم ميكنيم آيا هدف فقط رسيدن به قله است و فتح آن ؟ و يا در تابستان در آن گرماي سوزان و طاقت فرسادر كوه ها بالا ميرويم و از فرط ريزش عرق از سر ورويمان تمام بدن خيس ميگردد و گاهي او قات آب در دسترس نيست ودرآن وضعييت حاضري گرانترين سرمايه ات را بخاطرمقداري آب آشاميدني بدهي و آنرا بدست بياوري. و سوالات زياد ديگري هست كه هر كوهنوردي وهر طبيعت دوستي بايد از خود بپرسد و يا ميپرسد . كه چرا وقت خود را ميگيرد و هزينه ميكند وخود را به دل طبيعت ميزند چه ميخواهد بفهمد.ج:او مي خواهد نگذارد كه اين جسم كه در آن روح خودنهفته است تن پرور ببار بيايد و منطقي كه شايد خيلي ماهااز آن سر در نياوريم و ندانيم ولي حقيقتي است انكار ناپذير .جسم را بسختي وبا طبيعت مانوس ميكنيم تا اين روح با عظمت در كالبد جسم است پرورش بيابد و بتواند به قله انسانيت برسد و بزگرترين قله ها را كه همانا قله كمال انسانيت – معرفت – مردانگي است صعود كند آن موقع هست كه اين تن و جسم كه رمقي ديگر برايش بالا رفتن نمانده است وقتي كه به آن قله ميرسد احساس رضايت و خوشحالي و شادماني ميكند ودر آن موقع هيچ گونه احساس خستگي نيز از راه پيموده شده نميكند . قله انسانيت –در بين كشور ها بين مرد وزن – قوم ها – نژادها- و زبانها و فرقه ها مرزي ندارد . انسان ها از هر قوم و نژاد و از هر كشوري اعم از زن ومرد- پير و جوان دراين وادي يكسانند و قانون براي همه يكي است و هم داراي حق و حقوقند و كسي بر كسي ديگر برتري ندارد كسي كه به كوه ميرود بايد سعي نمايد كه تحملش در برابر سختي ها وناملايمات بيشتر شود در واقع بالا رفتن به نوعي تمرين و ممارست جهت بالا بردن ظرفيت دروني خويش است در واقع تحمل نمودن در برابر عصبانيت است در واقع تحمل تشنگي گرسنگي. رنج ومشقت – بالا رفتن يعني واكسينه شدن در مقابل ضعف هاي جسماني و روحي و رواني ميباشد صعود يعني با آغوش باز بدنبال هدف رفتن يعني بدنبال اميد رفتن. باشد كه درس معرفت را ازاين سير وسلوك صعود ها بياموزيم.

|+| نوشته شده توسط گروه سامان در دوشنبه هفدهم دی 1386 و ساعت 11:31 | 
شستن یا نشستن،مسئله اینست

 یک سوال اساسی:

آیا شستشوی ظروف در طی برنامه کوهنوردی واقعا" ضروری است؟

تمام غذاهایی که در طی مدت کوهنوردی صرف می کنید، به یک سوال ختم می شوند: آیا برای شستن آنها نیاز به جوشاندن آب می باشد یا صرفا" می توان پاکشان کرد؟ (یا لیسشان بزنید؟) قطعا" اینکه چگونه با این مسئله در منزل برخورد کنید، مشخص است. اما کمی چغر بودن گاهی مورد نیاز است. در تحقیقی که اخیرا" در مجله پزشکی محیط و Wilderness چاپ شده، اینگونه پیشنهاد می نماید که شستن دستها و وسایل آشپزی مهمتر از ضد عفونی آب جهت جلوگیری از عفونتهایی همچون میکروب ژیاردیا می باشد. اما در عین حال شستشو نیاز به زمان، انرژی و سوخت دارد و باعث ایجاد فاضلاب می شود. گاهی اوقات، ما به ته غشا گرفته ظرف نگاه می کنیم و از خود می پرسیم، آیا واقعا" نیازی به شستن این ظروف هست؟

73 درصد از خوانندگان مجله، در نظرخواهی سایت مجله بک پکر جواب آری داده اند و 27 درصد جواب نه!

بله:

اسهال کوهستان بسیار شایع اما قابل پیشگیری است. بخصوص در گروههای بزرگی که افراد با هم غذا را و ظرف غذا را تقسیم می کنند و در عین حال میکروبها را! چون بیشتر مصدومان از راه دهان عفونت را می گیرند و بررسی ها نشان می دهند که باکتری ها بسرعت در ظروف کثیف رشد می کنند، شستشو برای بهداشت ضروری می باشد. از طریق تهیه آنچه فقط تناول می کنیم، از تبدیل شدن ظرف پخت و پزمان به ظرفی لای گرفته جلوگیری کنیم. سپس ظرفها را در آب بسیار داغ بسابید تا ویروسها و میکروبها از بین بروند. در صورت استفاده از صابون، اطمینان حاصل کنید  که سازگار با محیط طبیعی است و برای آبکشی نهایی از آب جوش استفاده کنید. پسماندها را با آب بیشتری مخلوط کنید و در محیط بیشتری پخش نمایید. این کار به نظر خسته کننده می آید اما ژیاردیا هم همانقدر مشکل زاست.

میسی وایت ،مسئول هماهنگی برنامه های NOLS، مربی آموزش LNT

نه:

من شبهای زیادی را در کوهستان تا رختخوابم در خانه، گذرانده ام. بنابراین سادگی سرلوحه کارهای من است. آخرین کاری که ممکن است انجام دهم، جوش آوردن آب جهت شستشوی ظروف است. در عوض روش تمیز کاری من خوردن مستقیم از داخل دیگ، لیسیدن آن و قاشقم و سپس آبکشی هردوی آنها با آب سرد و گذاشتن آنها در معرض هوا جهت خشک شدن است. این باعث ذخیره وقت ، سوخت و وزن است و در طی 200 شب در کوهستان هرگز مریض نشده ام! روز بعد در داخل همان ظرف جهت نوشیدنی گرم، آب را جوش می آورم که روشی است جهت از بین بردن تمام میکروبهایی که از شب گذشته روی ظرف مانده اند. گاهی اوقات قهوه ام طعم ماکارونی می دهد! اما بهر صورت زندگی در کوهستان اینگونه است.

جانی مالوی ، نویسنده 29 کتاب شامل Mensha Ridge Press ،مجموعه کوهپیمایی در شب و روز

 ماخذ: مجله BACKPACKER   ژوئن 2007

مترجم: سعید هاشمی نژاد

 

|+| نوشته شده توسط گروه سامان در یکشنبه شانزدهم دی 1386 و ساعت 13:47 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar